In ’t Vaneker geeft de gemeente kavels uit voor woningen in de hogere prijsklasse: ‘exclusieve woningen op riante kavels’. Doel van deze prijsvraag is om de kavelkopers, die in ’t Vaneker een grote vrijheid krijgen, de waarde en schoonheid te laten zien van hoge architectonische kwaliteit. De gemeente wil geen gedetailleerde voorschriften geven voor beeldkwaliteit. De kavelkoper krijgt veel vrijheid om naar eigen wens te bouwen. Juist dan is een hoog niveau van architectonische kwaliteit noodzakelijk. Om opdrachtgevers daartoe te stimuleren, is de architectuurprijsvraag bedacht. Eerder bleek in de Enschedese wijk Roombeek al, dat een prijsvraag kan bijdragen aan de belangstelling van opdrachtgevers voor hoogstaande architectuur.

De gemeente heeft zich voor ’t Vaneker deels laten inspireren door het traditionele Twentse boerenerf. Op zo’n erf staan veelal losse gebouwen (woonhuis, stal, schuren) gegroepeerd om een centrale erfverharding. Zo’n erf komt in ’t Vaneker terug als een Twents cluster: een aantal grote kavels, meestal vier, bij elkaar en afgescheiden van andere clusters door een houtwal.
De deelnemers aan de prijsvraag wordt een schetsontwerp gevraagd voor één van de vier kavels van een Twents cluster. Daarnaast schetst de architect een beeld van het cluster als geheel. Het resultaat leidt tot een bijzonder hoge woonkwaliteit en moet passen in het Twentse cultuurlandschap. De vraag is ook, hoe het ontwerp samen met de drie naburige woningen tot een nieuw Twents cluster kan worden uitgebouwd. Daarom moet de inzender tevens aangeven hoe de vier bewoners en hun architecten zouden kunnen samenwerken bij het realiseren van een hoeve.

De uit deze prijsvraag voortkomende ideeën zijn bedoeld om een beeld te vormen van de mogelijkheden die ’t Vaneker biedt. Het is ook mogelijk dat ideeën of ontwerpen daadwerkelijk worden uitgevoerd.